Czym jest poród?

Poród jest ciągłym mechanizmem kompresji i torsji- czyli przez cały czas trwania porodu jesteśmy- mówiąc prosto- skręcani i przygniatani.
No tak, nie brzmi to najlepiej, ale jest dobroczynne w swoich skutkach
Skurcze przedporodowe pobudzają rozwój mózgu dziecka
. Dlatego nawet w przypadku cesarskiego cięcia dobrze, jeżeli możemy poczuć pierwsze skurcze. Oznacza to, że nasz człowiek w brzuchu dostał sygnał- „hej! To się właśnie zaczyna, zaraz się widzimy na żywo”.
Stymulacja czuciowa i ruchowa poprzez skurcze macicy pomaga w udoskonaleniu połączeń synaptycznych i mielinizacji włókien nerwowych.
Dlatego, pomimo że skurcze nie należą do najprzyjemniejszych doznać w życiu kobiety są bardzo istotne.






Sekwencja ruchów dziecka.
No dobrze to teraz jak to się odbywa w sytuacji idealnej…? Po kolei:
Porodowy ruch dziecka:
• Przerwanie pęcherza płodowego – rozpoczęcie akcji porodowej (wzrost estrogenów +oksytocyny).
• Skurcze macicy, rozwarcie szyjki do 10 cm.
• Ustawienie główki dziecka nad otworem górnym miednicy.
• Szew strzałkowy ustawiony poprzecznie do górnego otworu miednicy matki.
• Dziecko przyciąga podbródek do kl. piersiowej- staje się jedną „kolumną”.



• Główka zaczyna wchodzić głębiej w miednicę matki.
• W środku miednicy główka jest całkowicie zgięta.



• Skręt głowy o 90 stopni – szew strzałkowy musi przedostać się przez otwór dolny miednicy.
• Całe ciało dokonuje obrotu!





• Kompresja i torsja- i tak przez cały poród…
• Barki- najpierw przedni bark (najczęściej prawy).
Poród główki:

• Wyprost główki całkowity.
• Potylica dziecka wykorzystuje spojenie łonowe jako punkt podporu (fulcrum)
• Kolejność wychodzenia: potylica, szczyt, kość czołowa, broda!
Ufff… całkiem niezły wysiłek. Witamy na świecie!



Jakie ma to znaczenie w kontekście terapii?

Ruchy porodowe są niezwykle istotne w kontekście terapeutycznym, ponieważ to właśnie w czasie porodu tworzy się wiele napięć struktury, które później mogą powodować: problemy z karmieniem, płaczliwość, nerwowość, problemy ze snem, asymetrie itp. 

Oczywiście nie wiemy do końca co wydarzyło się w kanale rodnym, JEDNAK pamiętajcie, że ciało pokaże nam wszystko, trzeba tylko nauczyć się je obserwować…



Asymetrie
, „dziwne” odgięcia
, nerwowość
, niechęć do pewnych pozycji
, problemy z karmieniem
, problemy z przystawieniem do piersi
, to tylko nieliczne przykłady tego, dlaczego czasem to małe ciałko nie potrafi spokojnie współpracować z rodzicem.





